Het ballonnenmeisje on tour

Op gevoel je weg vinden is niet meer van deze tijd. Of wel? De Amsterdamse theatermaker Nina Beem vindt haar weg goeddeels op intuïtie. In de stad, maar óók daarbuiten. Als ze verdwaalt, vraagt ze gewoon de weg. ‘Dat levert ook weer bijzondere ontmoetingen op.’

Een blije nomade met een kleurrijke jurk van ballonnen; dat was theatermaker, burlesque-danseres en ‘ervaringsbrenger’ Nina Beem (40) de afgelopen coronamaanden. ‘Toen we in die ‘slimme lockdown’ gingen, verdween ál mijn werk in de evenementenbusiness van het ene op andere moment. Dat wakkerde bij mij het creatieve vuurtje aan. Dan begint het in mijn hoofd en lijf te borrelen en te bruisen en komen er allerlei ideeën op.’

‘Een vriendin had me eens op een event gezien als ballonnenmeisje en vroeg of ik haar vader daarmee kon verrassen. Hij werd 70 en een feestje zat er niet in. Een mooie kans om hem toch in het zonnetje te zetten en te overspoelen met lieve woorden van familie en vrienden. Ik had de foto nog niet op Facebook gezet, of de berichten kwamen binnen. Ik werd vooral geboekt voor opa’s en oma’s, maar ook voor net getrouwde stellen en jarige kinderen die geen partijtje konden geven. Een magische tijd.’

Ongedwongen lol
Vooral de oudere mensen die Nina bezocht, maakten indruk. ‘Soms sleepten ze me gewoon naar binnen terwijl ik heel coronaproof op 1,5 meter mijn act wilde doen. Eén mevrouw zei: ik móet je gewoon knuffelen. Wat als ik morgen doodga en ik niemand meer heb kunnen aanraken! Dat sneed echt door mijn ziel, dus heb ik haar toch maar even goed vastgepakt. Kinderen reageren ook altijd als een roedel onstuimige jonge honden als ze me zien. Ik ben natuurlijk ook een onweerstaanbare slagroomtaart met al die maffe kostuums.’

‘Kortom; het was wel eens een uitdaging om me aan alle beperkende maatregelen te houden, maar over het algemeen bleek dat je ook op afstand heel intieme, mooie ervaringen kunt overbrengen. De oma’s bij wie de tranen over de wangen stroomden als ze hoorden hoeveel ze gemist werden door hun kleinkinderen, de hele straat die uitliep om een jarige toe te zingen – er was zoveel behoefte aan verbinding en ook vooral aan ongedwongen lol.’

‘Er was de afgelopen maanden zoveel behoefte aan verbinding en ook vooral aan ongedwongen lol.’

Nina Beem

Intuïtief reizen
Google maps? Fysieke bewegwijzering langs de wegen? Hartstikke handig als ze er echt niet uitkomt, maar eigenlijk reist Nina bijna altijd zoals ze dat 125 jaar geleden ook deden: varend op haar innerlijke richtingsgevoel. ‘Zeker in de stad weet ik altijd wel welke richting ik uit moet. En als ik daarbuiten reis, dan zoek ik vooraf wel op waar iets ligt en dan ga ik gewoon rijden.’

‘Ik ben een enorme controlfreak qua op tijd komen, dus ik ga heel ruim van tevoren weg. Ik zit liever een half uur in mijn auto te wachten dan dat ik ergens vijf minuten te laat kom. Als ik onderweg verdwaal, dan kijk ik wel op de borden langs de weg. En als ik binnen de bebouwde kom ben, vraag ik gewoon ouderwets de weg aan voorbijgangers. Zeker als ik al in mijn kostuum ben, levert dat blije gezichten en dus meteen een leuke ervaring op. Ja, het waren echt bijzondere maanden en ik ga het ook echt wel missen. Van alle dingen die ik heb gedaan in mijn leven, ga ik dit heel lang onthouden. Ik besef weer dat dit is waar het bij mij om gaat in mijn werk: écht contact maken.’

Eigenlijk reist Nina bijna altijd zoals ze dat 125 jaar geleden ook deden: varend op haar innerlijke richtingsgevoel.